Summer in the City

Daar zat ik dan bij gate F9. Wachtend tot ze mij een 'stoel zouden toewijzen', omdat de vlucht overboekt was. Na nog eens navragen kreeg ik te horen dat het wat langer duurt omdat iedereen apart een stoel zou krijgen en of ik niet weer wilde gaan zitten. Wat ik dus deed. Maar een paar minuten zag ik de stewardess die dat regelde nogal paniekerig om haar heen kijken, dus ik denk: Dat gaat niet goed. Ik loop naar de balie waar ondertussen al meer mensen zich verzameld hadden en ik zie haar op haar horloge kijken, haar spullen pakken en ze zegt: Sorry, ik moet gaan. The flight's closed! Ik denk: Huh? Dat kan helemaal niet...ik zit er nog niet in!
De stewardess sprint weg en een of andere kerel komt achter de balie staan. Ik vraag of we nog naar New York gaan. Niet vandaag, antwoord hij. NIET VANDAAG!??!!!?!!! Wat voor een antwoord is dat dan weer!!!! Nou, zo staat hij dus meer mensen te woord en het zal je niet verbazen dat hem dat niet in dank wordt afgenomen. Wat later verdwijnt hij bijna HUILEND in z'n kantoor: Jullie kijken maar wat je doet, ik zet jullie op een volgende vlucht! BAM! De deur slaat achter hem dicht. Heerlijk die service van KLM, echt de moeite waard.
Uiteindelijk mocht ik mee op de vlucht van zaterdag om 2.15u (en dan nog eens durven te zeggen dat ik daar dankbaar voor mocht zijn, omdat ik eigenlijk als enige niet mee kon en dan veel later dan de rest zou aankomen - nee, had dat geprobeerd en ik...ahum, ik kan er nog steeds kwaad om worden), de afkoopsom is 600 euro en KLM heeft een overnachting geregeld bij een hotel in de buurt.
Dus....die zaterdag mocht ik mee. Genoeg te doen aanboord met TV-scherm, een boekje, en heel veel eten!!!! Maaaaaaaar we zijn er nog niet. We komen aan. Na de eerste controle, die voor de verandering eens door een vriendelijk persoon werd gedaan, stond ik bij loopband te wachten op m'n bagage. En te wachten. En te wachten. Nee, dacht ik, dat zal niet liggen aan het latere vliegtuig dat ik heb genomen. Andere mensen die dat ook moesten hebben ook hun bagage. En er staan nog zoveel andere mensen die hun bagage nog niet hebben en die wel op hun 'eigen vlucht' zaten.
Maar de band werd leeg en er kwamen geen nieuwe spullen meer bij. Dus sleepte ik me naar de rij waar je je gegevens moest achterlaten, want het werd duidelijk dat m'n spullen niet mee waren gekomen. Net als een dertigtal andere mensen. En het duurde en het duurde, de man (EENTJE) schoot maar niet op en dan sta je daar te wachten. In pure frustatie, ik kon Lei niet eens bellen om te laten weten dat ik wel was aangekomen! Het vliegtuig was geland om 16.10u en om 19u kom ik eindelijk de aankomsthal binnen lopen, zonder koffer. (Dat is op twee uur na een dag later dan gepland!) Nee, KLM zal ik nog eens iemand aanraden!!!!!!!
Anyway, de koffer kwam de volgende ochtend. Het vrijwilligerswerk met lunch in Williamsburg heb ik gemist en verder heb ik weinig aan de zaterdag gehad. Nou ja, niets meer aan te doen. Het volgende gedoe stond alweer voor de deur...maandagavond had geen van ons beide de sleutel van het appartement mee genomen. AHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH!